วันนี้เจอปัญหาอีกแล้ว
มีปัญหาให้เครียดตลอดเลย

เสียใจวะที่เป็นแบบนี้อ่ะ

 

เราจะเล่าเรื่องการทำร้านเสื้อยืดให้ฟังนะ
โอเค กำไรน่ะทุกคนก็ต้องอยากได้อยู่แล้ว
เราก็อยากได้กำไร

แต่เราก็มีสามัญสำนึก

ของมันก็ต้องดีด้วย แลกกับเงินที่เค้าซื้อเสื้อเราไป

 

เรื่องมีอยู่ว่า

ลำพังเสื้อที่มีตำหนิ หรือมีปัญหาอะไร เราก็แยกเอาไว้ ไม่เอาไปขายเค้าอยู่แล้ว
เราไม่ใช่พวกที่จะเนียนๆ ขายของไม่ดีให้ใครหรอก
ไม่ชอบเอาเปรียบใคร

สต๊อกก็สต๊อกวะ

มันเป็นเรื่องที่เราจะต้องรับเอาไว้เองอยู่แล้ว

รอบใหม่นี้เสื้อตัวนึงเป็นรู เป็นเสื้อสีใหม่ที่เราลองสั่งมาขาย 100 ตัว
ปรากฎว่า
หด !!!

ไม่หดธรรมดานะ

หดขึ้นมาเกือบสองนิ้วได้
พระเจ้าช่วยด้วยเหอะ

ทำไมมันเป็นขนาดนี้

ขนาดเราเองยังเจ็บใจ

คนซื้อไปจะไม่เจ็บใจได้ไง

ผ้าสีชมพูอ่อนที่เราเพิ่งปล่อยลงมาใหม่
ใครที่ซื้อไปแล้วมันพอหลวมๆ อยู่ก็โอเคแหละ

แต่ถ้ามันพอดีตัว พอซักแล้วต้องเจอปัญหาหดอุบาทว์นี้แน่ๆ

 

 

ไม่อยากจะคิดเลยว่าร้านที่เราสั่งเสื้อกับเค้าจะไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

ตัวร้านเค้าเองก็ตัดผ้าสีนี้อยู่

แล้วไม่เคยเจอปัญหานี้หรือไงนะ

หรือว่าเจอแล้วก็ยังขายอยู่

อีกใจนึงก็รู้ว่าพี่เค้าอาจจะไม่รู้เรื่องก็ได้

เพราะผ้าร้านเดียวกัน บางสีก็หด บางสีก็ไม่หด !!!

แล้วลูกค้าจะไปตรัสรู้ได้ยังไง (วะ) ว่าสีไหนพี่จะหด สีไหนพี่จะดี
เสียใจและอยากจะขอโทษทุกคนที่ด่าเสื้อ thirteenproduce สีชมพูอ่อน (หรืออาจมีสีอื่นที่เราไม่รู้) อยู่ในใจด้วย
ว่าถ้าเราทำทุกกระบวนการทุกอย่างได้เอง

มันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาแน่ๆ

 

 

การเปลี่ยนร้านสั่งทำ
หาเจ้าใหม่ หาที่เย็บ หาที่สกรีนใหม่
ทั้งหมดคือกระบวนการที่เหน็ดเหนื่อย
แต่เหมือนจะต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้นอีกครั้งแล้ว
บางครั้งก็อยากจะกรี๊ดดังๆ

ล้มโต๊ะ และล้มทุกอย่างทิ้ง
เพราะว่ามันหมดเรี่ยว หมดแรงไปหมดแล้ว

 

 

 

 

ฉันเหนื่อยมากเลยนะ
ไม่รู้ว่าจะต้องเหนื่อยไปอีกแค่ไหนด้วย

รอยยิ้มเล็กๆ ที่พอจะมีบ้าง
มันก็ค่อยๆ จางหายไปเรื่อยๆ

 

 

เราขอโทษและขอยอมรับผิดทุกอย่างกับข้อบกพร่องที่เกิดขึ้นนะ

ฉันจะพยายามแก้ปัญหาให้ได้

ถึงวันนี้จะหมดแรง

พรุ่งนี้ฉันก็จะกัดฟันทำให้ได้

.................

หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น